verb(l)ind verbindt

Verbinding. Dat is ademen en leven. En ze doet mensen groeien, ook naar elkaar. Verbinding ontstaat vaak op onverwachte momenten en in kleine dingen. Maar ook dan, net dan, maakt ze een groot verschil.

Sinds haar ontstaan in de herfst van 2019 draagt verb(l)ind vzw verbinding warm en diep in het hart. Met laagdrempelige initiatieven die zich vlot laten inweven in het leven, ziet en schept verb(l)ind kansen tot ontmoeting. Zo nodigt ze mensen uit om stil te staan bij de ander. Zo deint verbinding zachtjes uit in de samenleving.

Maar zoveel meer dan initiatief nemen, wil verb(l)ind gul geven. Aanreiken. Aankijken. Als een manier van in het leven staan, van mild kijken. Naar kansen tot deugddoend ontmoeten die verborgen liggen in de dagen. Naar de ander, met een open blik en vanuit een nieuwsgierig nog-niet-weten. Naar onszelf, als mensen die het liefst leven in verbinding, met zichzelf en met elkaar.

En eigenlijk wil verb(l)ind ook stil zwijgen. Ruimte geven aan wat vanzelfsprekend is. Zonder veel woorden laten gebeuren, laten zijn: mens zijn, geraakt zijn, samenzijn. En dat warm omarmen.

dankwoorden
dankoorden

Moeders zijn soms stille helden. Daarom schreef Max Greyson zijn moeder een brief, een dankbrief. We delen hem hier graag met jou. Het is een brief aan één moeder, aan één mens. Maar het is ook zoveel meer. Een warme uitnodiging bijvoorbeeld. Om even stil te staan, rond te kijken in het leven en te voelen: wie wil jij danken? Wie heeft voor jou in kleine dingen veel betekend en draag jij daarom in het hart?

In de weken die volgen, gaan dichters en schrijvers op wandel in het hart van ons land. Op zoek naar verhalen van dankbaarheid. Want dankbaarheid voelen we allemaal, haar verwoorden is soms minder makkelijk. Dichters en schrijvers zijn daar goed in. Uit de gesprekken die Lize Spit, Christophe Vekeman, Anneleen Van Offel, Roderik Six, Carmien Michels en andere schrijvers voeren, ontstaan dankbrieven, dankwoorden. Die we natuurlijk bezorgen aan degenen voor wie ze bedoeld zijn. Maar die we ook delen met elkaar. 

Zo creëren we – eens dat weer mag en kan – in Vlaanderen en Brussel dankoorden. Plekken waar mensen samen met een dichter of schrijver dankbrieven lezen en op verhaal kunnen komen. Zodra we meer weten over plaats en tijd, laten we je dat weten. Maar voel je alvast welkom. En misschien keer je wel terug naar huis met de woorden die je zocht. Met zin om te schrijven.

VERBLIND_illustraties[nieuwsbrief]

en wie wil jij danken?

Verb(l)ind zoekt verhalen van dankbaarheid in Brussel. En jij kan ons helpen. Ben jij een Brusselaar? Werd je er geboren of kwam je er thuis? Ben je jong of ouder? Mag een schrijver jouw kleine of grote dankbaarheid woorden helpen geven? Of ken jij een Brusselaar wiens verhaal niet mag ontbreken in dit verbindende project?

Schrijf ons dan en vertel ons wie en waarom. Zo sprokkelen we samen en misschien wel dankzij jou een rijke waaier aan dankwoorden.

VERBLIND_illustraties[nieuwsbrief]